donderdag 21 januari 2016

Sterfte

in deze cosmetische kometische kosmische zon
Bloedend in haar oorsprong
Gaat zij ten onder
In zacht smeltend water
Toen zag ik duizelend
Van het vreemde schemerende vocht
Haar blanke huid het ruim in tuimelen
Als schreed door beemden de onzichtbare
Gekleed in scheuren
Van zich vooroverbuigend hangend licht
In trage steilten
Leeggemaakt als het volkoren van de molenwiek
Op slag gerijpt
Tot slangenmelk en vissenbloed
De huid aftastend
En in de zee niet zichtbaar meer.


Samen

Hun rode monden zijn van scharlaken blauw
De zondeval schept purperen leliƫn overal
Nu je bloeden begint o maagd
Wordt de duisternis donkerder dan ooit
Wringende handen drijven heimwee naar verre streken
Waar een koning scherven in spiegels lacht
Drijft onmacht tot bezetenheid
En je spat uiteen in duizend stukken
Om samen te komen in de blauwe kelk
In verbittere droom proeft hij Nirwana
Verblindende steek waaruit zijn hart bezweek
Onder de zwarte zoldering smelt het voorhoofd
In een zee van gouden vlammen.

      Joera


sterren

2 opmerkingen:

  1. Een collage van beelden die bekoren en intrigeren.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. beste stan bedankt voor
    je overvloedige reactie
    groeten van joera

    BeantwoordenVerwijderen